پاسخ‌های سریع برنت

سوالات متداول

پاسخ به رایج‌ترین سوالات متداول در مورد محصولات، خدمات و فرآیندهای ما را مشاهده کنید.

فهرست مطالب

قیر چیست؟

۱. قیر از چه موادی ساخته شده است؟

قیر عمدتاً از هیدروکربن‌ها تشکیل شده و مقادیر کمی از عناصری مانند گوگرد، نیتروژن، اکسیژن و فلزاتی مانند آهن و کلسیم در آن وجود دارد. ترکیب آن بستگی به نوع نفت خام و فرآیند پالایش استفاده‌شده دارد.

دقیقاً این‌طور نیست. قیر ماده چسباننده‌ای است که اجزای مخلوط را به هم نگه می‌دارد، در حالی که آسفالت (یا بتن آسفالتی) مخلوط نهایی قیر و مصالح سنگی مانند ماسه، شن و سنگ خردشده است که در ساخت جاده‌ها استفاده می‌شود.

قیر انواع مختلفی دارد، از جمله:

  • قیر درجه نفوذ (Penetration Grade Bitumen): برای روسازی جاده‌ها استفاده می‌شود.
  • قیر کات‌بک (Cutback Bitumen): با حلال ترکیب شده تا کاربرد آن آسان‌تر شود.
  • قیر امولسیونی (Emulsion Bitumen): با آب مخلوط می‌شود و برای استفاده در شرایط سرد مناسب است.
  • قیر اصلاح‌شده با پلیمر (Polymer-Modified Bitumen یا PMB): با پلیمرها تقویت شده و انعطاف‌پذیری و مقاومت بیشتری دارد.

هر نوع قیر بر اساس شرایط آب‌وهوایی، میزان ترافیک و نیازهای پروژه انتخاب می‌شود.

ذخایر قیر طبیعی در کشورهایی مانند کانادا (به‌ویژه ماسه‌های نفتی آتاباسکا در ایالت آلبرتا)، ونزوئلا (کمربند اورینوکو) و ترینیداد و توباگو (دریاچه پیتچ لیک) یافت می‌شود. این ذخایر طی میلیون‌ها سال از تجزیه مواد آلی تحت حرارت و فشار زمین شکل گرفته‌اند و از منابع مهم قیر خام در جهان به‌ شمار می‌روند.

قیر به‌طور گسترده در موارد زیر استفاده می‌شود:

  • ساخت جاده‌ها (روکش آسفالت)
  • سقف‌سازی و عایق‌کاری ضد آب
  • روکش‌ها و درزگیرهای صنعتی
  • حفاظت از لوله‌ها و جلوگیری از خوردگی

قیر با ارائه دوام، انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر آب، گزینه‌ای ایده‌آل برای جاده‌ها، سقف‌ها و سطوح صنعتی است. این ماده در برابر تغییرات دما، رطوبت و سایش مقاوم بوده و عملکردی طولانی‌مدت تضمین می‌کند.

دقیقاً! استفاده از آسفالت بازیافتی (Reclaimed Asphalt Pavement یا RAP) امکان بازیافت قیر و مصالح سنگی مصرف‌شده را در مخلوط‌های آسفالت جدید فراهم می‌کند، که باعث کاهش ضایعات و صرفه‌جویی در منابع می‌شود. این موضوع قیر را به انتخابی پایدار برای زیرساخت‌های مدرن تبدیل می‌کند.

کاربردهای قیر

۱. مهم‌ترین کاربردهای قیر کدامند؟

قیر به‌طور گسترده در ساخت جاده‌ها، عایق‌کاری ضد آب، سقف‌سازی و روکش‌های صنعتی استفاده می‌شود. این ماده به پروژه‌های زیرساختی مانند بزرگراه‌ها، پل‌ها، باندهای فرودگاه و سقف‌ها استحکام، انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر شرایط جوی می‌بخشد. علاوه بر این، در لوله‌کشی، عایق‌بندی و مواد صوت‌گیر نیز کاربرد دارد.

قیر مصالح سنگی را به هم می‌چسباند تا بتن آسفالتی شکل گیرد و سطحی صاف و بادوام برای عبور وسایل نقلیه ایجاد می‌کند. این ماده در برابر آب مقاوم است، تغییرات دما را تحمل می‌کند و انعطاف‌پذیری دارد که از ترک‌ها و چاله‌ها جلوگیری می‌کند. همچنین قابلیت بازیافت آن، قیر را به انتخابی دوستدار محیط‌زیست تبدیل می‌کند.

قیر برای تولید غشاها و درزگیرهای ضد آب استفاده می‌شود که از نشت آب در سقف‌ها، زیرزمین‌ها، تونل‌ها و مخازن جلوگیری می‌کنند. خاصیت غیرقابل نفوذ آن، محافظتی پایدار در برابر رطوبت و خوردگی فراهم می‌آورد.

در صنایع مختلف، قیر به‌عنوان پوشش محافظ برای لوله‌ها، کابل‌ها، سازه‌های فولادی و تجهیزات دریایی استفاده می‌شود. این ماده از زنگ‌زدگی، خوردگی و تماس با مواد شیمیایی جلوگیری کرده، دوام را افزایش می‌دهد و هزینه‌های نگهداری را کاهش می‌دهد.

درست است. قیر اغلب در پنل‌های صوت‌گیر و مواد کاهش‌دهنده ارتعاش به‌کار می‌رود. این ماده به جذب صدا و کاهش لرزش در ساختمان‌ها، وسایل نقلیه و محیط‌های صنعتی کمک می‌کند و فضاهایی ساکت‌تر و راحت‌تر ایجاد می‌کند.

مزایای کلیدی قیر شامل موارد زیر است:

  • دوام بالا در برابر بارهای سنگین و شرایط جوی شدید
  • خواص ضد آب و چسبندگی عالی
  • انعطاف‌پذیری برای سازگاری با حرکات سازه‌ای
  • نگهداری کم و قابلیت بازیافت بالا
  • اقتصادی بودن نسبت به گزینه‌های جایگزین

نوآوری‌های اخیر شامل قیر اصلاح‌شده با پلیمر (PMB) و امولسیون‌های قیری هستند که انعطاف‌پذیری، مزایای زیست‌محیطی و عملکرد بهتری ارائه می‌دهند. همچنین سطوح رنگی و تزئینی قیر برای پروژه‌های شهری با جنبه زیبایی‌شناختی روزبه‌روز محبوب‌تر می‌شوند.

فرآیند تولید قیر

۱. قیر چگونه از نفت خام تولید می‌شود؟

قیر از فرآیند پالایش نفت خام تولید می‌شود. این فرآیند با تقطیر در شرایط اتمسفری آغاز می‌شود که در آن هیدروکربن‌های سبک مانند بنزین و گازوئیل جدا می‌شوند. باقیمانده سنگین سپس تحت تقطیر در خلأ پالایش می‌شود و ماده‌ای غلیظ و ویسکوز به نام قیر به دست می‌آید. بسته به نوع کاربرد، قیر ممکن است اکسید یا با پلیمرها اصلاح شود تا عملکرد آن بهبود یابد.

فرآیند تولید قیر معمولاً شامل مراحل زیر است:

  • تقطیر در شرایط اتمسفری: جداسازی بخش‌های سبک‌تر نفت خام
  • تقطیر در خلأ: پالایش باقیمانده سنگین
  • دمش هوا (اکسیداسیون): افزایش ویسکوزیته و نقطه نرمی قیر
  • اصلاح: افزودن پلیمرها یا مواد افزودنی برای افزایش دوام
  • آزمایش کیفیت: اطمینان از انطباق با استانداردهای عملکرد

هر مرحله تضمین می‌کند که محصول نهایی مطابق با نیازهای صنعتی و شرایط آب‌وهوایی باشد.

قیر مستقیم‌استخراج‌شده (Straight-Run Bitumen) همان باقیمانده‌ای است که پس از تقطیر در خلأ نفت خام به‌دست می‌آید، بدون اینکه هوا دمیده شود یا اصلاحی روی آن انجام شود. این نوع قیر به دلیل تعادل طبیعی بین ویسکوزیته و انعطاف‌پذیری، معمولاً در روکش آسفالت و ساخت جاده‌ها استفاده می‌شود.

روش دمش هوا (Air Blowing) یا اکسیداسیون برای تغییر خواص قیر به‌کار می‌رود. با عبور دادن هوا از باقی‌مانده گرم‌شده تقطیر خلأ، قیر سخت‌تر و مقاوم‌تر در برابر دما می‌شود و برای کاربردهایی مانند سقف‌سازی، غشاهای ضد آب و روکش‌های صنعتی مناسب خواهد بود.

قیر اصلاح‌شده با پلیمر (Polymer-Modified Bitumen یا PMB) با ترکیب قیر پایه با الاستومرها یا پلاستومرها مانند SBS (استایرن-بوتادین-استایرن) یا EVA (اتیلن-وینیل استات) تولید می‌شود. این کار انعطاف‌پذیری، مقاومت و مقاومت در برابر چاله‌افتادگی (Rutting) قیر را افزایش می‌دهد و PMB را برای جاده‌های پرترافیک و شرایط آب‌وهوایی سخت ایده‌آل می‌کند.

پالایشگاه‌های مدرن از روش‌های پالایش دوستدار محیط‌زیست استفاده می‌کنند تا انتشار آلاینده‌ها و مصرف انرژی را به حداقل برسانند. علاوه بر این، طرح‌های بازیافت مانند آسفالت بازیافتی (RAP) باعث کاهش ضایعات و نیاز به مواد اولیه نو می‌شوند و تولید قیر را در طول زمان پایدارتر می‌کنند.

قیر باید با استانداردهای مشخصی مانند ASTM D946، EN 12591 یا مشخصات سازمان‌های راه‌سازی منطقه‌ای مطابقت داشته باشد. این استانداردها ویژگی‌هایی مانند نفوذ، ویسکوزیته، نقطه نرمی و کشسانی را ارزیابی می‌کنند تا کیفیت محصول در تمام دسته‌های تولیدی یکنواخت باشد.

استانداردها و گریدهای قیر

۱. گرید و درجه های مختلف قیر کدامند؟

قیر بر اساس ویژگی‌های فیزیکی و عملکرد آن در شرایط مختلف به چندین درجه‌بندی تقسیم می‌شود.

انواع رایج شامل موارد زیر هستند:

  • قیر درجه نفوذ (Penetration Grade) (مثلاً ۶۰/۷۰، ۸۰/۱۰۰) – بر اساس عمق نفوذ سوزن در نمونه قیر تعریف می‌شود.
  • قیر درجه ویسکوزیته (Viscosity Grade) (VG-10، VG-20، VG-30، VG-40) – بر اساس مقاومت در برابر جریان در دماهای مشخص تعیین می‌شود.
  • قیر درجه عملکرد (Performance Grade یا PG) – براساس شرایط آب‌وهوایی و محدوده دمای روسازی ارزیابی می‌شود.

هر درجه بر اساس شرایط اقلیمی، میزان ترافیک و نیازهای کاربردی پروژه انتخاب می‌شود.

اصطلاح قیر ۶۰/۷۰ به قیر درجه نفوذ اشاره دارد که مقدار نفوذ آن بین ۶۰ تا ۷۰ دهم میلی‌متر است.
این عدد نشان‌دهنده سختی و یکدستی قیر است؛ هرچه عدد کمتر باشد، قیر سخت‌تر است.

  • قیر ۶۰/۷۰ معمولاً در اقلیم‌های گرم و جاده‌های پرترافیک استفاده می‌شود، زیرا تعادل خوبی بین انعطاف‌پذیری و سختی فراهم می‌کند.

تفاوت اصلی در نحوه اندازه‌گیری خواص قیر است:

  • قیر درجه نفوذ (Penetration Grade): عمق نفوذ یک سوزن در قیر در دمای استاندارد را اندازه‌گیری می‌کند.
  • قیر درجه ویسکوزیته (Viscosity Grade): مقاومت قیر در برابر جریان در دماهای ۶۰°C و ۱۳۵°C را می‌سنجد.

درجه‌های ویسکوزیته (VG) اطلاعات دقیق‌تری درباره عملکرد قیر بر اساس دما ارائه می‌دهند و آن‌ها را برای ساخت جاده‌های مدرن قابل اعتمادتر می‌سازد.

قیر درجه عملکرد (Performance Grade یا PG) بر اساس شرایط اقلیمی که انتظار می‌رود تحمل کند، از جمله دمای بالای روسازی و دمای پایین، دسته‌بندی می‌شود.

برای مثال:

  • PG 64-22 در بازه دمایی ۶۴°C تا -۲۲°C عملکرد خوبی دارد.
  • PG 76-10 در مناطق گرم یا جاده‌های پرترافیک استفاده می‌شود.

این سیستم اطمینان می‌دهد که قیر در شرایط واقعی جوی و بارگذاری، عملکرد پایدار و قابل اعتمادی داشته باشد.

  • استانداردهای ASTM (عمدتاً در ایالات متحده استفاده می‌شوند) شامل ASTM D946، D3381 و D6373 هستند و نفوذ، ویسکوزیته و قیر درجه عملکرد (PG) را تعریف می‌کنند.
  • استانداردهای EN (مورد استفاده در اروپا)، به‌ویژه EN 12591، درجه‌های آسفالتی را بر اساس نفوذ و نقطه نرمی مشخص می‌کنند تا مناسبت قیر برای اقلیم‌های مختلف اروپایی تضمین شود.

هر دو استاندارد با هدف تضمین یکنواختی کیفیت و عملکرد در پروژه‌ها وضع شده‌اند.

بهترین درجه قیر بستگی به اقلیم و میزان ترافیک دارد:

  • ۶۰/۷۰ یا VG-30: مناسب اقلیم‌های گرم و بزرگراه‌ها
  • ۸۰/۱۰۰ یا VG-10: ایده‌آل برای مناطق خنک‌تر
  • درجه‌های PG (مانند PG 64-22): زمانی استفاده می‌شوند که تغییرات دما و بارگذاری همزمان باید مدنظر قرار گیرد

مهندسان بر اساس شرایط محلی و نیازهای طراحی روسازی، درجه مناسب قیر را انتخاب می‌کنند.

استانداردهایی مانند ASTM، EN و AASHTO تضمین می‌کنند که قیر با معیارهای مشخص عملکرد، ایمنی و کیفیت مطابقت دارد.
این استانداردها به حفظ یکنواختی کیفیت میان تولیدکنندگان و مناطق مختلف کمک می‌کنند و اطمینان می‌دهند که جاده‌ها، سقف‌ها و سایر سازه‌ها عملکرد مورد انتظار، دوام بیشتر، چسبندگی بهتر و مقاومت بالاتر در برابر شرایط جوی را داشته باشند.

قیر VG-30 یک قیر درجه ویسکوزیته است که عمدتاً در مناطق گرم و ساخت جاده‌های سنگین استفاده می‌شود.
این قیر مقاومت بالایی در برابر نرم شدن ناشی از دما دارد و برای بزرگراه‌ها، جاده‌های صنعتی و مناطق با ترافیک سنگین مناسب است.

بسته‌بندی قیر

۱. بسته‌بندی قیر چیست؟

بسته‌بندی قیر به فرآیند قرار دادن قیر در ظروف یا بسته‌بندی‌های مناسب گفته می‌شود تا حمل‌ونقل، جابجایی و ذخیره‌سازی ایمن آن تضمین شود. از آنجایی که قیر ویسکوز و حساس به دما است، بسته‌بندی مناسب از نشت، آلودگی و تخریب آن در طول حمل‌ونقل جلوگیری می‌کند.

قیر می‌تواند بسته به مقیاس پروژه، نوع حمل‌ونقل و نیازهای مشتری به روش‌های مختلف بسته‌بندی شود.

انواع رایج بسته‌بندی قیر عبارتند از:

  • بشکه‌های فولادی (۱۵۰ و ۱۸۰ کیلوگرم)
  • کیسه‌های جامبو (Jumbo Bags)
  • پلی‌بگ‌ها (کیسه‌های قابل ذوب)
  • کارتن‌ها
  • فلکسی‌تانک‌ها
  • بیتوتینرها (Bitutainers)
  • تحویل قیر فله داغ

هر نوع بسته‌بندی هدف خاصی را برآورده می‌کند؛ از کاربردهای کوچک تا پروژه‌های بزرگ زیرساختی.

یک بشکه فولادی استاندارد معمولاً ۱۸۰ کیلوگرم قیر ظرفیت دارد. بشکه‌های کوچک‌تر ممکن است ۱۵۰ کیلوگرم قیر حمل کنند. این اندازه‌ها به دلیل دوام، قابلیت انباشتن و سهولت جابجایی رایج‌ترین گزینه‌ها برای صادرات و حمل‌ونقل بین‌المللی هستند.

فلکسی‌تانک‌ها پوشش‌های بزرگ و انعطاف‌پذیر هستند که داخل کانتینرهای ۲۰ فوتی نصب می‌شوند و قادر به حمل تا ۲۴ تن متریک قیر مایع هستند.

مزایای اصلی فلکسی‌تانک‌ها:

  • حمل‌ونقل فله‌ای مقرون‌به‌صرفه
  • کاهش ضایعات بسته‌بندی
  • مناسب برای صادرات طولانی‌مدت
  • سرعت بیشتر در بارگیری و تخلیه

فلکسی‌تانک‌ها به‌طور گسترده برای حمل‌ونقل قیر داغ در تجارت جهانی استفاده می‌شوند.

بیتوتینرها (Bitutainers) تانک‌های تخصصی برای ذخیره و حمل‌ونقل فله‌ای قیر داغ هستند. این تانک‌ها عایق‌بندی شده و اغلب مجهز به سیستم‌های گرمایشی هستند تا دمای مناسب قیر در طول حمل‌ونقل حفظ شود.

موارد استفاده ایده‌آل بیتوتینرها:

  • پروژه‌های بزرگ زیرساختی
  • ارسال‌های صادراتی
  • ذخیره قیر در سایت‌های دورافتاده

بیتوتینرها قابل استفاده مجدد و دوستدار محیط‌زیست هستند و به همین دلیل برای حمل‌ونقل و توزیع قیر پایدار انتخابی محبوب به شمار می‌آیند.

پلی‌بگ‌ها از مواد پلاستیکی قابل ذوب ساخته شده و برای قیر جامد استفاده می‌شوند. هنگام حرارت دادن، کیسه به‌طور کامل ذوب می‌شود و نیاز به باز کردن دستی بسته‌بندی برطرف می‌شود.

مزایای پلی‌بگ‌ها:

  • بدون ضایعات یا باقی‌مانده
  • ذخیره‌سازی و جابجایی آسان
  • مناسب برای پروژه‌های کوچک و مخلوط‌های سرد

پلی‌بگ‌ها راه‌حل بسته‌بندی تمیز و کارآمدی ارائه می‌دهند که صرفه‌جویی در زمان و کاهش اثرات محیط‌زیستی را به همراه دارد.

برای ارسال‌های بین‌المللی، بهترین نوع بسته‌بندی‌ها عبارتند از:

  • بشکه‌های فولادی (۱۸۰ کیلوگرم): استاندارد برای صادرات
  • فلکسی‌تانک‌ها: مناسب برای قیر داغ فله‌ای
  • بیتوتینرها: برای ارسال‌های بزرگ با کنترل دما

انتخاب نوع بسته‌بندی بستگی به اقلیم مقصد، سیستم حمل‌ونقل و حجم سفارش دارد.

بسته‌بندی مناسب تضمین می‌کند که قیر در طول حمل‌ونقل و ذخیره‌سازی کیفیت اصلی خود را حفظ کند.
این بسته‌بندی از موارد زیر محافظت می‌کند:

  • اکسیداسیون و آلودگی
  • سفت شدن ناشی از تغییرات دما
  • نشت یا از دست رفتن ماده

انتخاب بسته‌بندی صحیح کمک می‌کند تا قیر در شرایط ایده‌آل به مقصد برسد و آماده استفاده در پروژه‌های ساخت‌وساز یا کاربردهای صنعتی باشد.

حمل‌ونقل و توزیع قیر

۱. حمل‌ونقل و توزیع قیر چیست؟

حمل‌ونقل و توزیع قیر به کل فرآیند جابجایی، انتقال و تحویل قیر از پالایشگاه‌ها به مصرف‌کنندگان نهایی مانند کارگاه‌های ساختمانی یا کارخانه‌های آسفالت گفته می‌شود.

این فرآیند شامل بسته‌بندی تخصصی، مدیریت دما، برنامه‌ریزی مسیر و هماهنگی دقیق است تا اطمینان حاصل شود قیر به‌موقع و با کیفیت مطلوب به مقصد می‌رسد.

قیر را می‌توان بسته به حجم، مقصد و نوع بسته‌بندی از روش‌های مختلفی حمل کرد:

  • تانکرهای حمل قیر داغ فله‌ای برای تحویل‌های بزرگ‌مقیاس
  • بشکه‌های فولادی برای صادرات و محموله‌های با حجم متوسط
  • فلکسی‌تانک‌ها برای حمل کانتینری در مسافت‌های طولانی
  • بیتوتینرها برای حمل‌ونقل و توزیع قیر با کنترل دما و قابلیت استفاده مجدد
  • کیسه‌های جامبو یا پلی‌بگ‌ها برای قیر جامد در مقادیر کمتر

هر یک از این روش‌ها، ایمنی، کارایی و کنترل دما را تضمین کرده و امکان انتقال قیر به بازارهای داخلی یا بین‌المللی را به‌صورت مطلوب فراهم می‌کند.

برای حمل‌ونقل بین‌المللی قیر، مؤثرترین روش‌ها عبارتند از:

  • فلکسی‌تانک‌ها: برای حمل قیر مایع فله‌ای تا ۲۴ تن متریک در هر کانتینر
  • بشکه‌های فولادی: بشکه‌های استاندارد ۱۵۰ تا ۱۸۰ کیلوگرمی مخصوص صادرات
  • بیتوتینرها: تانک‌های عایق‌دار و قابل استفاده مجدد برای مسیرهای طولانی

بهترین گزینه به اندازه پروژه، شرایط اقلیمی مقصد و صرفه اقتصادی بستگی دارد.
در شرکت قیر برنت، راهکارهایی را پیشنهاد می‌دهیم که متناسب با مسیر حمل‌ونقل و زمان‌بندی تحویل شما طراحی شده‌اند.

حمل‌ونقل و توزیع قیر با چالش‌های خاصی همراه است، از جمله:

  • حفظ دمای مناسب قیر در طول مسیر
  • جلوگیری از نشت یا اکسیداسیون
  • رعایت الزامات قانونی، ایمنی و مقررات صادراتی
  • مدیریت تحویل به‌موقع در مسیرهای طولانی

برنامه‌ریزی دقیق، استفاده از تجهیزات تخصصی و تیم‌های باتجربه در حمل‌ونقل و توزیع قیر به غلبه مؤثر بر این چالش‌ها کمک می‌کند.

قیر فله معمولاً با استفاده از تانکرهای گرم‌شونده یا تریلرهای عایق‌دار حمل می‌شود که دمای محصول را در حدود ۱۵۰ تا ۱۷۰ درجه سانتی‌گراد حفظ می‌کنند.
این کار تضمین می‌کند که قیر در حالت مایع باقی بماند و پس از تحویل، مستقیماً بدون نیاز به گرم‌کردن مجدد یا بسته‌بندی مجدد به مخازن ذخیره یا کارخانه‌های آسفالت پمپ شود.

خواص قیر با تغییر دما دچار تغییر می‌شود؛ به‌طوری که در سرما سخت و با افزایش دما نرم می‌شود.
کنترل یکنواخت دما در طول حمل‌ونقل و توزیع قیر از سخت شدن زودهنگام، ترک‌خوردگی یا افت کیفیت محصول جلوگیری می‌کند و تضمین می‌نماید که کیفیت و عملکرد قیر در تمام مسیر حفظ شود.

برای تضمین حمل‌ونقل و توزیع ایمن قیر، شرکت قیر برنت از استانداردهای سخت‌گیرانه بین‌المللی ایمنی و محیط‌زیست پیروی می‌کند، از جمله:

  • استفاده از مخازن عایق‌دار و درزگیرهای ضد نشت
  • پایش مداوم دما و فشار در طول مسیر حمل
  • آموزش تخصصی کارکنان در زمینه مدیریت مواد خطرناک و واکنش‌های اضطراری
  • رعایت مقررات حمل‌ونقل ISO و IMO

این اقدامات تضمین می‌کند که هر محموله قیر به‌صورت ایمن، مسئولانه و سازگار با محیط‌زیست به مقصد تحویل داده شود.

ما تحویل به‌موقع قیر را از طریق اقدامات زیر تضمین می‌کنیم:

  • برنامه‌ریزی استراتژیک مسیرها با استفاده از حمل‌ونقل چندوجهی (دریایی، زمینی و ریلی)
  • رهگیری لحظه‌ای محموله‌ها و ارائه به‌روزرسانی‌های وضعیت
  • هماهنگی مؤثر میان تیم‌های تولید، بسته‌بندی و حمل‌ونقل
  • نظارت متخصصان حمل‌ونقل و توزیع قیر بر امور گمرکی، بنادر و برنامه‌های حمل بار

این رویکرد یکپارچه تضمین می‌کند که تأمین قیر برای پروژه‌ها در سراسر جهان، به‌صورت منظم و دقیقاً طبق زمان‌بندی انجام شود.

استانداردهای قیر ASTM

۱. هدف از استانداردهای ASTM قیر چیست؟

استانداردهای قیر ASTM توسط ASTM International تدوین شده‌اند تا یکنواختی در کیفیت، روش‌های آزمون و عملکرد قیر مورد استفاده در ساخت جاده‌ها، سقف‌سازی و کاربردهای صنعتی تضمین شود.

این استانداردها روش‌های پذیرفته‌شده جهانی را برای اندازه‌گیری ویژگی‌هایی مانند نفوذ، ویسکوزیته و نقطه نرمی قیر تعیین می‌کنند و بدین ترتیب نتایج قابل اعتماد و کاربرد ایمن قیر را تضمین می‌نمایند.

چندین استاندارد ASTM به‌طور گسترده در آزمایشگاه‌های سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند، از جمله:

  • ASTM D5: آزمون نفوذ مواد قیری
  • ASTM D36: تعیین نقطه نرمی قیر (روش حلقه و گلوله)
  • ASTM D113: آزمون کشسانی (Ductility) مواد قیری
  • ASTM D2171 / D4402: اندازه‌گیری ویسکوزیته
  • ASTM D92: تعیین نقطه اشتعال و آتش‌گیری به روش فنجان باز کلیولند

این استانداردها پایه اصلی درجه‌بندی قیر و تأیید کیفیت آن پیش از صادرات را تشکیل می‌دهند.

استانداردهای ASTM اغلب توسط سایر سازمان‌ها مانند AASHTO، EN و ISO مورد ارجاع یا تطبیق قرار می‌گیرند.
برای مثال، روش‌های آزمایش AASHTO (مانند T49 و T53) معادل ASTM D5 و D36 هستند.

این سازگاری جهانی به تولیدکنندگان و خریداران امکان می‌دهد تا نتایج آزمایش‌ها را به‌راحتی بین مناطق و مشخصات مختلف مقایسه کنند.

آزمایش‌های ASTM طیف گسترده‌ای از ویژگی‌های قیر را پوشش می‌دهند، از جمله:

  • نفوذ و ویسکوزیته: برای تعیین یکنواختی و درجه قیر
  • نقطه نرمی: برای ارزیابی حساسیت به دما
  • کشسانی (Ductility): برای بررسی انعطاف‌پذیری و چسبندگی
  • نقطه اشتعال (Flash Point): برای ایمنی در هنگام حرارت‌دهی
  • محلول‌پذیری: برای ارزیابی خلوص و ترکیب قیر

این آزمون‌ها تضمین می‌کنند که قیر تحت شرایط مختلف محیطی و بارگذاری عملکردی قابل اعتماد داشته باشد.

شرکت قیر برنت برای هر دسته تولیدی، آزمایش‌های آزمایشگاهی را مطابق روش‌های رسمی ASTM انجام می‌دهد.
هر نتیجه ثبت و تأیید می‌شود تا اطمینان حاصل شود که محصولات قیر ما با معیارهای بین‌المللی از نظر یکنواختی، ایمنی و دوام مطابقت دارند.

استانداردهای قیر EN

۱. استانداردهای EN قیر چیست و چه سازمانی آن‌ها را صادر می‌کند؟

استانداردهای EN قیر، مشخصات فنی هستند که توسط کمیته اروپایی استانداردسازی (CEN) تدوین شده‌اند.
این استانداردها روش‌های آزمایش و درجه‌بندی قیر و محصولات آسفالتی را در سراسر اتحادیه اروپا یکپارچه می‌کنند و تضمین می‌کنند که کیفیت و عملکرد قیر در ساخت جاده‌ها و کاربردهای صنعتی یکنواخت و قابل اعتماد باشد.

استانداردهای EN تضمین می‌کنند که درجه‌های قیر با معیارهای عملکرد، دوام و ایمنی اتحادیه اروپا مطابقت داشته باشند.
وقتی یک محصول با مشخصات EN سازگار باشد، مهندسان و واردکنندگان می‌توانند اطمینان داشته باشند که قیر در شرایط آب‌وهوایی و ترافیکی اروپا عملکرد قابل پیش‌بینی خواهد داشت.

استانداردهای کلیدی EN که در آزمایشگاه‌ها استفاده می‌شوند عبارتند از:

  • EN 1426: آزمون نفوذ قیرهای آسفالتی
  • EN 1427: تعیین نقطه نرمی (روش حلقه و گلوله)
  • EN 12596: اندازه‌گیری ویسکوزیته دینامیکی
  • EN 12591: مشخصات قیر درجه آسفالتی (Paving Grade)
  • EN 14023: مشخصات قیر اصلاح‌شده با پلیمر (Polymer-Modified Bitumen)

این روش‌ها ویژگی‌های اصلی فیزیکی و شیمیایی قیر را پوشش می‌دهند و کیفیت محصول را تعیین می‌کنند.

استانداردهای EN اهداف آزمایشی مشابه ASTM و AASHTO دارند، اما از واحدهای متریک استفاده می‌کنند و محدوده‌های عملکردی متناسب با اقلیم‌های اروپایی را در نظر می‌گیرند.
برای مثال:

  • EN 1426 معادل ASTM D5 (آزمون نفوذ) است
  • EN 1427 مطابق ASTM D36 (نقطه نرمی) می‌باشد

این سازگاری جهانی به تأمین‌کنندگان بین‌المللی امکان می‌دهد تا به‌راحتی در مناطق مختلف تجارت کنند.

شرکت قیر برنت پیش از صادرات به بازارهای اروپایی، آزمایش‌های کامل آزمایشگاهی را مطابق EN 1426، EN 1427 و EN 12591 انجام می‌دهد.
هر دسته تولید از نظر نفوذ، نقطه نرمی و ویسکوزیته مطابق الزامات CEN تأیید و گواهی می‌شود تا اطمینان حاصل شود که با استانداردهای خرید اتحادیه اروپا مطابقت دارد.

استانداردهای قیر AASHTO

۱. استانداردهای قیر AASHTO چیست؟

استانداردهای AASHTO قیر، مشخصات و روش‌های آزمایشی هستند که توسط انجمن آمریکایی مقامات راه‌ها و حمل‌ونقل ایالتی تدوین شده‌اند.
این استانداردها روش‌های آزمون، درجه‌بندی و تأیید قیر و آسفالت را برای استفاده در ساخت جاده‌ها و بزرگراه‌های ایالات متحده تعیین می‌کنند و یکنواختی، ایمنی و عملکرد بالای پروژه‌های زیرساختی در تمام ایالات را تضمین می‌کنند.

استانداردهای AASHTO و ASTM ارتباط نزدیکی با هم دارند؛ در واقع بسیاری از روش‌های آزمایش AASHTO مستقیماً از روی روش‌های ASTM اقتباس شده‌اند اما برای مطابقت با الزامات فدرال و ایالتی بزرگراه‌های آمریکا تنظیم شده‌اند.

برای مثال:

  • AASHTO T49 معادل ASTM D5 (آزمون نفوذ) است
  • AASHTO T53 مطابق ASTM D36 (نقطه نرمی) می‌باشد

تفاوت اصلی در حوزه کاربرد آن‌ها است: استانداردهای AASHTO عمدتاً برای پروژه‌های حمل‌ونقل و امور عمومی استفاده می‌شوند.

روش‌های رایج AASHTO شامل موارد زیر هستند:

  • AASHTO T49: آزمون نفوذ مواد قیری
  • AASHTO T51: کشسانی (Ductility) مواد آسفالتی
  • AASHTO T53: تعیین نقطه نرمی (روش حلقه و گلوله)
  • AASHTO T48: نقطه اشتعال و آتش‌گیری
  • AASHTO T201 / T202: اندازه‌گیری ویسکوزیته
  • AASHTO M320: مشخصات قیر آسفالتی درجه عملکرد (PG)

این آزمایش‌ها ویژگی‌های مکانیکی و ایمنی مورد نیاز قیر برای استفاده در بزرگراه‌ها را تعریف می‌کنند.

استاندارد AASHTO M320 یکی از مهم‌ترین استانداردهای قیر است.
این استاندارد قیر آسفالتی را بر اساس درجه عملکرد (Performance Grade یا PG) دسته‌بندی می‌کند و عملکرد آن را در دمای مشخص ارزیابی می‌نماید.

برای مثال:

  • PG 64-16 به این معنا است که قیر در دماهای بالا تا ۶۴°C و دماهای پایین تا -۱۶°C عملکرد مناسبی دارد.

این درجه‌بندی دوام جاده و مقاومت آن در برابر چاله‌افتادگی و ترک‌خوردگی را تضمین می‌کند.

شرکت قیر برنت تمامی محصولات را قبل از صادرات مطابق روش‌های رسمی AASHTO و ASTM آزمایش می‌کند.
آزمایشگاه ما اطمینان حاصل می‌کند که هر دسته تولیدی با معیارهای نفوذ، ویسکوزیته و درجه عملکرد (PG) مطابقت دارد و بنابراین برای پروژه‌های بزرگراهی و زیرساختی ایالات متحده مناسب است.

استانداردهای قیر GOST 52056

۱. استانداردهای قیر GOST 52056 چیست؟

استاندارد GOST 52056، استاندارد ملی فدراسیون روسیه است که مشخصات، روش‌های آزمون و سیستم درجه‌بندی قیر مورد استفاده در ساخت جاده‌ها و کاربردهای صنعتی را تعیین می‌کند.
این استاندارد با تعیین حدود نفوذ، ویسکوزیته، نقطه نرمی و دیگر ویژگی‌های کلیدی عملکردی، یکنواختی کیفیت محصول در بازارهای روسیه و کشورهای CIS را تضمین می‌کند.

استانداردهای GOST توسط سازمان فدرال تنظیم و استانداردسازی فنی (Rosstandart) صادر می‌شوند.
این نهاد با آزمایشگاه‌ها و کارشناسان صنعتی در سراسر روسیه و کشورهای همسایه هماهنگی دارد تا روش‌های آزمون به‌روز برای مواد نفتی، از جمله قیر حفظ شود.

کدهای رایج آزمایش‌های GOST عبارتند از:

  • GOST 11501: آزمون نفوذ مواد قیری
  • GOST 11506: تعیین نقطه نرمی (روش حلقه و گلوله)
  • GOST 11505: آزمون کشسانی (Ductility)
  • GOST 4333: تعیین نقطه اشتعال
  • GOST 11508: بررسی محلول‌پذیری و خلوص

این استانداردها معیارهای قابل اعتماد برای ارزیابی عملکرد فیزیکی و شیمیایی قیر فراهم می‌کنند.

در حالی که استانداردهای ASTM و EN عمدتاً در بازارهای غربی استفاده می‌شوند، استانداردهای GOST برای اقلیم‌های سرد و شرایط بارگذاری سنگین که در روسیه و اروپای شرقی رایج است، طراحی شده‌اند.
روش‌های GOST معمولاً بر انعطاف‌پذیری دما و پایداری ویسکوزیته تأکید دارند تا دوام جاده‌ها در برابر تغییرات شدید فصلی تضمین شود.

شرکت قیر برنت پیش از صادرات به روسیه و کشورهای CIS، آزمایش‌های آزمایشگاهی را مطابق GOST 52056-2003 و مشخصات مرتبط انجام می‌دهد.
هر دسته تولیدی از نظر نفوذ، کشسانی، ویسکوزیته و نقطه اشتعال بررسی و تأیید می‌شود تا انطباق کامل با الزامات ملی و منطقه‌ای ساخت‌وساز تضمین گردد.

استانداردهای قیر SLS

۱. استانداردهای قیر SLS چیست؟

استانداردهای SLS قیر، مشخصات رسمی هستند که توسط مؤسسه استانداردهای سری‌لانکا (SLSI) صادر می‌شوند تا کیفیت، روش‌های آزمایش و درجه‌بندی قیر مورد استفاده در ساخت جاده‌ها و پروژه‌های زیرساختی تعریف شود.
این استانداردها تضمین می‌کنند که تمام محصولات قیر با شرایط اقلیمی و الزامات عملکردی کشور سازگار بوده و ایمنی، یکنواختی و دوام لازم را داشته باشند.

اقلیم گرمسیری سری‌لانکا، رطوبت بالا و تغییرات دمایی، نیازمند قیری با ویژگی‌های فیزیکی خاص است.
استانداردهای SLS به مهندسان و تأمین‌کنندگان کمک می‌کنند تا موادی انتخاب کنند که در برابر نرم شدن، چاله‌افتادگی و ترک‌خوردگی تحت شرایط جوی و ترافیکی محلی مقاوم باشند و بدین ترتیب جاده‌های بادوام و زیرساخت‌های قابل اعتماد فراهم شود.

روش‌های کلیدی آزمایش SLS قیر عبارتند از:

  • SLS 31: آزمون نفوذ مواد قیری
  • SLS 32: تعیین نقطه نرمی (روش حلقه و گلوله)
  • SLS 33: آزمون کشسانی (Ductility)
  • SLS 34: نقطه اشتعال و ایمنی در برابر آتش
  • SLS 35: بررسی محلول‌پذیری و خلوص

این کدها روش‌های آزمایش برای ارزیابی سختی، انعطاف‌پذیری، مقاومت در برابر دما و ایمنی قیر را تعریف می‌کنند.

استانداردهای SLS بر اساس روش‌های ASTM و EN طراحی شده‌اند اما با اقلیم گرمسیری سری‌لانکا و مقررات ملی ساخت‌وساز سازگار شده‌اند.
این استانداردها شامل تعدیل در محدوده‌های دمایی، اندازه‌گیری ویسکوزیته و محدودیت‌های نفوذ هستند تا با شرایط محیطی و طراحی جاده‌های منطقه‌ای هماهنگ شوند.

شرکت قیر برنت پیش از صادرات به سری‌لانکا، آزمایش‌های کیفیت را مطابق SLS 31–35 انجام می‌دهد.
هر دسته تولیدی از نظر نفوذ، نقطه نرمی، کشسانی و نقطه اشتعال بررسی می‌شود تا انطباق کامل با مشخصات SLSI و الزامات پروژه‌های محلی تضمین گردد.

استانداردهای قیر CAP

۱. استانداردهای قیر CAP چیست؟

استانداردهای CAP قیر، مشخصات رسمی چین برای آسفالت و قیر هستند که برای تضمین عملکرد یکنواخت در ساخت جاده‌ها، عایق‌کاری و کاربردهای صنعتی تدوین شده‌اند.
این استانداردها روش‌های آزمایش، کدهای درجه‌بندی و معیارهای کیفیت مواد قیری مورد استفاده در پروژه‌های زیرساختی چین را مشخص می‌کنند.

استانداردهای CAP توسط وزارت حمل‌ونقل جمهوری خلق چین و از طریق اداره استانداردسازی (SAC) صادر می‌شوند.
این استانداردها تحت کدهای ملی مانند GB/T، JTJ و JTG E20 نگهداری می‌شوند و راهنمایی‌های لازم برای آزمایشگاه‌ها و ارزیابی عملکرد قیر درجه راه‌سازی را فراهم می‌کنند.

روش‌های کلیدی آزمایش CAP قیر عبارتند از:

  • JTJ052 / JTG E20: روش‌های آزمایش قیر و مخلوط‌های آسفالتی
  • GB/T 15180: مشخصات قیر درجه آسفالتی (Paving Grade)
  • T0605 / T0607: آزمون کشسانی (Ductility) و محلول‌پذیری
  • T0611: تعیین نقطه اشتعال

این استانداردها تجهیزات مورد نیاز، محدوده دمایی و دقت آزمایش لازم برای رده‌بندی هر نوع قیر را مشخص می‌کنند.

در حالی که استانداردهای ASTM و EN به‌صورت جهانی شناخته شده‌اند، استانداردهای CAP متناسب با اقلیم متنوع چین و روش‌های ساخت‌وساز محلی تنظیم شده‌اند.
این استانداردها بر ویژگی‌هایی مانند پایداری دما، الاستیسیته و چسبندگی تمرکز دارند که برای جاده‌های پرترافیک و پروژه‌های بزرگ زیرساختی حیاتی هستند.

شرکت قیر برنت آزمایش‌های آزمایشگاهی را مطابق GB/T 15180 و JTG E20 انجام می‌دهد تا اطمینان حاصل شود که هر دسته تولیدی با الزامات CAP چین مطابقت دارد.
تمام محصولات از نظر نفوذ، ویسکوزیته و نقطه نرمی بررسی می‌شوند تا انطباق با استانداردهای ملی و استانی کیفیت تضمین گردد.

استعلام قیمت
مشاهده محصولات
پیمایش به بالا